Afgelopen zondagavond kwam ik terug uit Barcelona en lag er iets leuks op me te wachten in de badkamer: een kakkerlak. En niet gewoon een kleintje hoor, een gigantische met uitgevouwen vleugels en megagrote voelsprieten. Het enige dat ik weet over kakkerlakken is dat je nog verder van huis bent als je ze doodslaat, aangezien hun eitjes dan overal terechtkomen, dus ik ben 'm met een spuitbus deo te lijf gegaan.
Op maandagochtend ging ik naar school en daarna naar het strand met Maxime en Sergio. Helaas waaide het zo ontzettend hard dat we in wandelende zandsculpturen veranderden dus helaas zijn we niet heel lang gebleven. Op dinsdag hebben we wederom gegeten bij Lambrusqueria, het goedkope maar o zo lekkere Italiaanse restaurant dat dicht bij school zit. Tijdens de lunch zit het hier altijd stampvol en dat is ook zeker logisch: een driegangenmenu voor 6,95 dat ook nog eens écht lekker is. Daar komt natuurlijk half Valencia op af (en gelukkig niet zoveel toeristen). Die avond heb ik Myrthe en Poui opgehaald van het vliegveld, hebben we de halve stad doorgelopen om hun hostel te zoeken en zijn we daarna nog een ijsje gaat halen in het centrum 's nachts.
Op woensdagmiddag heb ik met Poui en Myrthe geluncht in het park en ze de stad laten zien. We hebben een beetje gewinkeld en natuurlijk een ijsje gehaald bij mijn favoriete Italiaan (die trouwens niet zo blij was toen ik vorige week vertelde dat ik wegging, want ik ben zo'n beetje zijn beste klant. Oeps..) en daarna hebben we bij mij in de wijk bij de kebabtent de wedstrijd Ned-Aus gegekeken en zijn we gaan avondeten bij 100Montaditos, het was immers woensdagavond. (Dan zijn alle drankjes en montaditos daar 1 euro)
Donderdag na school heb ik Poui en Myrthe meegenomen naar de botanische tuin, waar we geluncht hebben en katten geaaid hebben. Daarna moest ik wel een beetje op tijd weg omdat ik wilde studeren voor de test van volgende week, maar het ging niet zo goed. Donderdagavond was een avond met een hoop heimweegevoelens helaas. Ondanks dat ik het hier elke dag naar mijn zin heb, wordt ik soms ineens overladen met een gevoel van heimwee. Dat is ook niet erg. Het doet me extra beseffen wat ik thuis heb en het vervelende gevoel is gelukkig altijd maar van korte duur. Om de heimweegevoelens tegen te gaan ben ik uiteindelijk 's avonds nog maar even naar het park gegaan met Maxime en Sergio om Ciudad de las Artes bij nacht te bewonderen en te picknicken met razendsnelle zelfgemaakte paella.
En toen was het alweer vrijdag. We hadden gepland om met iedereen paella te gaan lunchen op het strand, maar gingen uiteindelijk met z'n viertjes. We kregen een megagrote pan met paella op tafel en hebben alles er tot de laatste rijstkorrel uitgeschraapt, het was zó lekker. Aan het einde van de middag ben ik nog even met Maxime de stad in geweest en hebben we thee gedronken en ook in de avond zijn we samen de stad ingegaan (in onze nieuwe maxidresses!) en hebben we ijs gegeten. Daarna hebben we de rest weer ontmoet (die waren de verschrikkelijke wedstrijd van Zwitserland kijken) en toen zijn we naar de skybar gegaan waar ik een paar weken geleden ook al met Sjoerd was. Het was natuurlijk ontzettend duur maar wel heel erg leuk. We wilden een beetje op tijd teruggaan omdat Maxime de volgende dag terug zou vliegen, maar uiteindelijk belandden we nog in een bar bij ons in de straat en hebben we tot in de vroege uurtjes gepraat. Uiteindelijk heb ik met Olivier vanochtend Maxime naar het vliegveld gebracht, wat best een beetje emotioneel was. De afgelopen zeven weken heb ik elke dag vanalles samen met Maxime gedaan en dat is nu in één keer weg. Gelukkig zien we elkaar nog in Nederland!
Na het afscheid ben ik met Olivier naar de Mercado Central gegaan om fruit te ontbijten en hebben we nog een beetje gewinkeld. Helaas waren we daarna zo moe, ook wel logisch na de korte nacht, dus ben ik naar huis gegaan om siësta te houden, waar ik net uit ontwaakt ben.
Inmiddels is mijn laatste week hier ingegaan. Aan de ene kant kijk ik ernaar uit om weer naar huis te gaan, maar aan de andere kant is het zo stom om te beseffen dat dit alles nooit meer terugkomt. Het is hier zo fijn. Ik heb zoveel leuke mensen ontmoet. Het leven in Spanje is zo mooi. En alles gaat zo snel. Het is dubbel.
Liefs,
Wies
Geen opmerkingen:
Een reactie posten