Een week geleden verscheen er voor het laatst een blogje van mijn hand. Een week geleden zat ik op de helft van mijn verblijf. En momenteel heb ik nog maar drie weken te gaan. Ik blijf zeggen dat de tijd zo ontzettend snel gaat, want het is echt zo. Vijf weken geleden kwam ik hier aan: bang en onzeker, maar ook vol goede moed en met honger naar avontuur. Het begin was lastig, maar na een paar dagen ging er een balletje rollen. Inmiddels geniet ik elke dag met volle teugen en ben ik heel erg blij dat ik nog niet naar huis hoef.
Nog steeds probeer ik van elke dag bij te houden wat ik heb gedaan. Misschien leest dat leuk voor jullie, misschien ook niet. Maakt weinig uit, want ik doe het toch wel. Het is fijn om voor mezelf de kleine dingetjes bij te houden. Want die vergeet je zo snel.
Zondag was Sjoerd nog hier. Samen met de nieuwe huisgenootjes van Maxime zijn we naar het strand geweest. Het was best mooi weer maar aan het strand waait het altijd zo hard, dus erg lang hebben we er niet gezeten. Wel ben ik voor het eerst écht verbrand. Dat is me nog nooit in mijn leven gebeurd (behalve een beetje mijn neus dan), maar nu was het toch behoorlijk raak. Moet je ook eens meegemaakt hebben denk ik. In de avond zijn we naar Ruzafa gegaan, een beetje een hipsterwijk in het zuiden van Valencia. Daar zat een tof café: Ubik. Eigenlijk was het een café en bibliotheek in één. Gevuld met hipsters. Dat zijn zo'n beetje de ingrediënten om mij gelukkig te maken dus ik had een fijne avond.
Maandag was een schooldag. De eerste dag in A2, het tweede niveau. Met een nieuwe klas! Ik zit nog wel met een paar mensen uit mijn oude klas, maar niet iedereen heeft het examen gehaald en er zijn nieuwe mensen ingestroomd, dus de klassen zijn veranderd. Ik zit nu onder andere met een Amerikaans meisje, een Russische vrouw en een Japans meisje. Het is echt best gaaf om met zoveel nationaliteiten in een klas te zitten. Zoiets maak je gewoon niet vaak mee en omdat de klassen klein zijn kun je ook echt met mensen praten over hun land en cultuur. In de middag nuttigden Sjoerd en ik een laatste paella in het park en zwaaide ik 'm uit, terwijl ik ondertussen besefte dat mijn 'tweede helft' hier al is ingegaan.
En vrijdag arriveerden mijn ouders hier! Pas toen ze hier aankwamen merkte ik dat ik ze behoorlijk had gemist. Het is zo ontzettend leuk om m'n ouders de stad te laten zien. (En een goed excuus om me lekker als toerist te gedragen en overal op de foto te gaan) We hebben vrijdagavond overheerlijk gegeten bij Copenhagen, een vegetarisch restaurant. Mega-aanrader voor als je ooit in Valencia bent!
Liefs,
Wies
Aangezien dit je soort van dagboek is wil ik ook even vermelden dat het onwijs leuk en fijn was samen in Valencia. In het park, bij de toffe nieuwe winkels en cafeetjes die we hebben ontdekt en ook gewoon op de bank met muziek. Het was een mooie en best speciale week, en waar jij er niet naar uitkijkt heb ik juist ontzettend veel zin jou en al je ervaringen hier weer te mogen verwelkomen!
BeantwoordenVerwijderenMaak er een net zo mooie tweede als eerste helft van daar, ik heb je lief!