Het kabbelt voort

Na een behoorlijk heftige en lastige eerste dag, komt er altijd een nieuwe dag. Een dag die misschien al een klein beetje beter wordt. En ja, zo was het ook wel.

Ik heb op zondag lekker uitgeslapen want ik was doodmoe en daarna heb ik afgesproken met een ander Nederlands meisje dat in dit gebouw woont. Het is eigenlijk een groot huis met vier verdiepingen en op elke verdieping zitten twee appartementen met elk drie kamers, een woonkamer, keuken en badkamer. Via de Facebookpagina van Studytravel was ik in contact gekomen met Florentine en zij bleek in hetzelfde huis te wonen als ik, maar dan een verdieping later. Omdat zij ook net aangekomen was hebben we samen een stukje van de omgeving bekeken. We zijn naar de school gewandeld zodat we vast wisten waar die was en hebben verder nog een hoop rondgekeken in Valencia. Rond een uurtje of drie zijn we teruggegaan en spraken we af om samen avond te eten. 

In de tussentijd heb ik een beetje gelezen, gegeten, geskyped en geslapen (want ja, ik vind het stiekem best lekker om net als de Spanjaarden tussen de middag te slapen), zijn we rond half negen op pad gegaan om te gaan eten. Zo ongeveer het halve huis ging mee en er kwamen ook nog wat mensen van school die in een ander appartement wonen. De meesten waren hier ook al een paar maanden. Ze lieten ons zien hoe de metro werkt en zo gingen we naar de wijk van de school om te eten. Ze hadden een burgertent uitgekozen waar je goedkoop hamburgers en bier kon krijgen. Niet erg Spaans, maar wel gezellig. Ik heb uiteindelijk maar een salade besteld, want het was al zo laat dat ik een beetje over mijn honger heen was. Het was leuk om wat nieuwe mensen te ontmoeten, al waren zij best al een hechte groep en vielen wij daar nog een beetje buiten. Uiteindelijk zijn we met de taxi teruggegaan naar het appartement en naar bed, want de volgende dag was onze eerste lesdag.

We moesten ons om half negen melden bij de school voor een test, maar omdat we total-beginners waren was er niet echt een test. Meer een soort van uitleg hoe het allemaal in zijn werk ging. Om half tien begonnen de echte lessen en ja hoor: alles was meteen honderd procent in het Spaans. Best wel lastig, maar wel heel leuk. De hele tijd luisteren naar iemand die je maar half begrijpt is best vermoeiend, maar ik denk wel dat het ervoor gaat zorgen dat we de taal snel onder de knie hebben. 

Ik zit in een klas met tien andere mensen: een paar Nederlanders en onder andere een Italiaan, Hongaar, Zweed en een Rus. Heel divers dus. De meesten zijn rond de twintig jaar, maar er zitten ook twee mannen van rond de dertig bij. Het is een beetje verschillend hoe lang iedereen blijft: sommigen een week, sommigen drie maanden. 

Na school ben ik met de twee Nederlandse meisjes (Florentine die bij mij woont en Tessa die ergens anders woont) op zoek gegaan naar een plek waar we een fiets kunnen huren of eventueel een tweedehandsje kunnen kopen. We hebben nog niks concreets gevonden maar de fietsenmeneer zou ons er nog over bellen. Dus misschien morgen meer :) Verder ben ik met de twee meisjes naar het strand geweest en hebben we rustig op een terrasje gezeten. Het strand is ongeveer een half uurtje lopen vanaf ons huis en op de terugweg hebben we maar de tram gepakt omdat het al donker werd en we zo moe waren.

Het was een behoorlijk drukke dag vol nieuwe indrukken en nieuwe mensen. Ik heb geen idee wat morgen me gaat brengen, maar ik ga in ieder geval naar school en zie dan wel verder. Niks moet, alles mag. Alle mensen die ik heb ontmoet zijn best anders dan dat ik ben: het lijkt wel alsof iedereen hier heel erg houdt van roken en feesten. Een beetje jammer, want zo ben ik zelf helemaal niet, maar iedereen is wel ontzettend aardig en staat open voor nieuwe contacten. Hopelijk blijft dat zo :)

Zoals jullie lezen heb ik weer een beetje mijn positieve energie teruggevonden, al is het nog steeds erg wennen en allemaal best lastig. Maar het komt wel goed, stukje bij beetje.

Liefs,
Wies