Het begint te wennen

Het is pas vijf dagen geleden dat ik hier aankwam, maar het voelt alsof ik hier al weken zit. Het begint allemaal een beetje te wennen. De weg naar school is inmiddels bekend en ik heb al een paar keer boodschappen gedaan en op het terras gezeten.

Dinsdagochtend was de tweede schooldag en ging heel goed. Ik vind het allemaal best leuk en het is ook goed te volgen, ondanks dat de docenten écht alleen maar Spaans tegen je praten. Je mag gelukkig wel een beetje in het Engels wat vragen, maar op zich gaat het ook aardig om in het Spaans dingen terug te zeggen. Na school ben ik even met de twee Nederlandse meisjes de stad ingegaan. Het is namelijk een half uur lopen van school naar huis en de school is in het centrum, dus het is handiger om dan even gebruik te maken van het feit dat je er al bent. We hebben wat winkels bekeken en zijn uiteindelijk neergestreken op het terrasje waar ik met Bart op dag 1 ijskoffie had gedronken. Het was leuk om een beetje te praten en mensen te kijken en ook fijn om gewoon Nederlands te kunnen praten, dan begrijp je elkaar toch beter.

Daarna zijn we nog even het wijkje rondom dat plein ingegaan en kwamen we een hoop vintage winkels tegen. De meesten van jullie weten vast wel dat ik daar groot liefhebber van ben :) Ik vond het sowieso leuk om even niet de Zara of H&M in te moeten maar fijn kon neuzen tussen mooie items en de geur van tweedehandswinkels kon opsnuiven. (Oké, die zin klopt grammaticaal niet helemaal maar ik ben momenteel te moe om het te veranderen). Na deze middag zijn we rond acht uur terug gegaan met de metro naar Benimaclet (de wijk waarin mijn appartement is) en daar heb ik met Florentine een hoop boodschappen gedaan. Ik heb nu een hele hoop eten in huis en kan gewoon simpele maaltijden koken 's avonds, scheelt weer moeite en geld. Het is wel wennen hoor, want ik heb natuurlijk nog nooit op mezelf gewoond en dat is dit in feite wel. Dan kom je er pas achter dat verpakkingen in de supermarkt bijna allemaal gemaakt zijn op huishoudens van twee of meer personen haha.

In de avond heb ik met mijn Canadese huisgenootje de hele keuken opgeruimd en alles weggegooid waarvan we niet wisten van wie het was. De keuken is opnieuw ingedeeld en we hebben allemaal een eigen schapje in de kast en in de koelkast. (En we kwamen erachter dat we minstens tien peper- en zoutstelletjes hebben)

Op woensdag was het weer school. En het was wederom leuk. Ik heb het idee dat ik best veel en snel ga leren de komende weken, dus dat is fijn. In de pauze op school verzamelt iedereen zich op het binnenplaatjes en gaan de rokers naar buiten, dus kun je ook mensen van andere klassen ontmoeten en een beetje meer van elkaar te weten komen. Best leuk dus :) 

Na deze schooldag ben ik wederom met de twee meisjes de stad in gegaan omdat de meneer van de fietsen ons had teruggebeld: om vier uur konden we fietsen ophalen! We wilden eigenlijk fietsen kopen, maar de meeste verhuurbedrijven verkopen pas aan het einde van het seizoen. Uiteindelijk hebben we nu een lichtgewicht stadsfietsje gescoord om voor twee maanden te huren voor 75 euro, best netjes. We zijn er meteen mee gaan rondtouren. Door Valencia liep vroeger een rivier en die is drooggelegd (of drooggevallen, I'm not sure) en daar is nu een groot stadspark dat dus door de hele stad loopt. Alle Valencianen zien dit ook een beetje als hun tuin, aangezien bijna iedereen hier in flats of appartementen woont. Via het park kwamen we ook uit bij Ciudad de las Artes y Sciencas, dat grote futuristische gebouw omgeven door blauw water wat je altijd op foto's van Valencia ziet. Het ligt dus een beetje uit het centrum, maar het is best groot en mooi om te zien. Ik ga er denk ik nog een keertje naar terug in m'n eentje. Genoeg tijd :)

Verder heb ik vanavond een uitgebreide pastasalade voor mezelf gemaakt en even huiswerk gemaakt en ik ga vanavond een beetje vroeg naar bed. De dagen zijn best lang en vol hier, dus aan het einde van de dag ben ik best moe.

Vergeleken met zaterdag en zondag heb ik het hier nu al veel meer naar mijn zin. Al is het nog steeds wennen en soms best lastig. Aan de ene kant wil ik graag dingen alleen doen en ontdekken in de stad, maar ik merk dat ik dan wel veel ga nadenken en thuis ga missen. Dus misschien is het beter om de komende dagen nog een beetje met anderen mee te gaan. Of er een goede balans tussen te vinden. Ik vind het best fijn om dingen alleen te doen, maar het is allemaal een hoop nieuws in één keer en dat valt soms best een beetje zwaar. Maar maak jullie geen zorgen hoor, het gaat goed met mij :)

Liefs,
Wies