Het balletje is gaan rollen

De dagen tussen mijn blogjes worden steeds langer: een goed teken. Ik ben de afgelopen dagen heel erg druk geweest, dus ik heb een hoop te vertellen! Onder het genot van een broodje avocado en de deuntjes van Alt-J (fijnste muziek ooit) schrijf ik deze post vanuit mijn appartement.

In mijn vorige verhaaltje schreef ik al dat er op vrijdagavond wat mensen bij mij thuis langs zouden komen. Mijn appartement heeft drie slaapkamers en we delen een woonkamer, keuken en badkamer. Samen met wat mensen van school gingen we bij ons in de woonkamer wat drinken en pizza eten, daarna gingen er nog wat mensen uit maar ik was zo moe dat ik niet mee ben gegaan. Het was heel erg gezellig. Op zaterdag was iedereen wel moe en heb ik met iemand in het park gelegen om een beetje bij te komen. We hangen sowieso veel in het park, want oh oh oh, wat is Valencia toch mooi. Misschien komt het omdat ik hier met een andere reden ben dan vakantie, maar de stad voelt zo fijn aan en zelfs al een klein beetje als thuis. Het leuke van Valencia is dat elke wijk heel erg levendig is, je kunt dus altijd overal terecht op een terrasje en winkeltjes zitten ook overal. Dat maakt ook dat het heel erg veilig voelt, ook 's avonds heb ik me nog geen moment onveilig gevoeld hier. En ja, de parken natuurlijk. Het Turia-park is het bekendste en grootste: de drooggevallen rivier dat nu een 7 km lang park is door de hele stad. Het is zo ontzettend leuk om te zien dat alle soorten mensen hier hun bezigheden hebben: van sporten tot slapen tot dansen.  En last but not least: het is hier altijd (alleen gisterochtend regende het) mooi weer. Het leven speelt zich dus veelal buiten af. 

Zondag was één van de meisjes van school jarig en om dat te vieren zijn we met de trein naar Xativá gegaan. Dat is een stadje in de buurt van Valencia (een uurtje met de trein, voor maar 4 euro 30. In Nederland had dit 20 euro gekost of zo) waar een groot kasteel in de bergen ligt. We zijn de berg opgelopen (een uur in de warmte), maar het was het zeker waard. Het kasteel stamt uit de 15e eeuw en werd bewoond door de Borgia-family. Je weet wel, die ook Pausen leverden. Er was ooit een televisieserie over die familie, The Borgias. Je kon overal in en rondlopen en het was erg mooi, maar heel erg warm. Volgens mij was het wel 30 graden die dag. Na het kasteelbezoek hebben we geluncht in het stadje en zijn we met de trein teruggegaan. Etenstijden zijn hier trouwens wel heel anders: lunchen doe je niet voor 3 uur en het is de grootste maaltijd van de dag. Avondeten doe je niet voor negenen en stelt meestal wat minder voor. Mijn eetpatroon is al aardig aangepast, maar het is soms nog wel even wennen en krijg ik op hele gekke tijden honger.

Maandag was ook weer een drukke dag: na school ben ik met twee mensen in het park gaan chillen (we're getting used to it) en hebben we een beetje plannen gemaakt voor de komende weken. Er staat in ieder geval een voetbalwestrijd gepland (aanstaande zondag speelt Valencia de laatste wedstrijd van het seizoen en het stadion is hier om de hoek), morgen gaan we naar salsa-lessen op school en misschien zelfs nog wel een weekendje Barcelona ergens in de komende weken. Op maandagavond hebben we ook meegedaan met twee school activiteiten: de city tour en de tapas avond. Elke maandag wordt er een wandeling door de stad georganiseerd voor de nieuwe mensen, maar omdat we vorige week niet mee hadden gedaan zijn we nu geweest. Op zich was dat wel fijn, want er werd nu eindelijk wat verteld over de gebouwen waar we elke dag al langs liepen. Daarna zijn we dus tapas gaan eten en ook dat was erg gezellig. Er deden best veel mensen mee en het restaurantje was erg leuk (en goedkoop!), maar het blijft lastig om vegetariër te zijn in Spanje. Echt in alles zit vlees. Gelukkig heb ik gelezen dat er een vegan-restaurant zit in de wijk bij school, dus daar ga ik binnenkort eens een bezoekje aan brengen.

Vandaag is dinsdag en was een rustige dag: school en park. Zometeen ga ik met een meisje uit het appartementengebouw koken en avondeten. Ik vind school nog steeds erg leuk en ik leer ontzettend veel. Het is zo fijn om elke dag te merken dat ik iedereen beter kan verstaan. We doen ook ontzettend veel leuke dingen met hele leuke mensen, dus alles begint een beetje op z'n plek te vallen. Valencia wordt elke dag een beetje kleiner voor mij: ik begin de weg te kennen en steeds meer leuke plekjes worden duidelijk. Het klinkt misschien een beetje vroeg om dit te zeggen, maar ik weet nu al zeker dat ik deze ervaring voor geen goud had willen missen.

Liefs,
Wies